User generated content, ook wel burgerjournalistiek genoemd, heeft de toekomst. Dat blogde ik al eerder. Maar welke waarde heeft dit voor het opsporen van nieuws, voor het opinie maken en in het geheel niet onbelangrijk: welke waarde heeft user generated content voor het verspreiden van informatie en kennis? En: is er bij dit alles nog wel een redacteur nodig? 

Laten we vooraan beginnen. Welke waarde heeft user generated content in het opsporen van nieuws? Daar kunnen we in principe kort over zijn. Frits van Exter schrijft in zijn artikel ‘Burger als journalist, journalist als burger’ over een artikel dat hij eerder schreef over de ‘opkomst van de volksjournalist’. Dat schreef hij naar aanleiding van de tsunami in 2004. Hij gaat daarin in op de ooggetuigenverslagen die zich ‘razendsnel over het net verspreidden, terwijl de klassieke journalisten nog op zoek waren naar hun paspoort om af te kunnen reizen’. (Frits van Exter in: Trouw, de Verdieping) Verder schrijft hij: ‘Mijn gedachte was dat de ’volksjournalistiek’ een welkome verrijking kan zijn van de informatievoorziening, maar dat de behoefte aan professionele journalistiek –selecteren, verifiëren, onderzoeken, duiden en presenteren van nieuws– alleen maar kan toenemen naarmate meer informatie over de aarde raast.’ Het is nu toch wel duidelijk hoe user generated content van onschatbare waarde kan zijn voor wat betreft het opsporen van nieuws. 

Kennelijk zien ook uitgevers wel de waarde in van user generated content of: burgerjournalistiek. Een voorbeeld daarvan is PCM Uitgevers die onlangs de site www.skoeps.nl online zette(in samenwerking met Talpa Digitaal). Daarmee willen ze zó populair worden dat de site dusdanig in de smaak valt bij adverteerders dat de site een belangrijke bron van inkomsten zal worden. 

User generated content kan heel waardevol zijn wat betreft opinie. Immers, je vormt je mening door meningen en feiten tegen elkaar af te wegen en daar je eigen oordeel over te vestigen. Maar ook het verspreiden van informatie en kennis is van grote waarde. Neem nou het voorbeeld van de tsunami in 2004, genoemd door Frits van Exter. Daaruit blijkt wel hoe belangrijk en van onschatbare waarde het is om je kennis en informatie met anderen te delen. Want al ben je een ‘echte’ klassieke journalist, je kunt niet overal bij zijn en de informatie die de burgerjournalist verspreid kan de ‘echte’ klassieke journalist weer gebruiken om zijn lezers/kijkers/luisteraars een zo’n compleet mogelijk beeld van alles te geven. 

Doordat steeds meer burgers zich gaan mengen in de journalistiek moet er een oogje in het zeil worden gehouden. Frank Janssen schrijft in zijn blog het volgende: ‘Waardevolle artikelen van traditionele media staan niet langer online. Als gevolg van het beleid van vrijwel alle krantenuitgevers is de geïnteresseerde internetlezer anno 2005 vooral aangewezen op weblogs als belangrijkste informatiebron.’ En om die geïnteresseerde internetlezer te behoeden voor eventuele feitelijke onjuistheden is er dus nog altijd een redacteur nodig die als het ware het goede van het kwade filtert.
(482 woorden)
Bronnen:

• http://www.pcmuitgevers.nl/default.aspx?NavID=146&NewsID=906&RubriekID=&Dialog=NewsContent

• http://www.denieuwereporter.nl/?p=755

• http://www.trouw.nl/deverdieping/dossiers/article132926.ece/Burger_als_journalist,_journalist_als_burger?backlink=true

• http://www.frankwatching.com/archive/2005/03/23/de-bloggende-burger-als-journalist/

• http://crossmediaforum.web-log.nl/crossmediaforum/2006/10/skoepsnl_van_st.html

‘Anonimiteit kan niet meer’, zo schrijft Herbert Blankesteijn in het gelijknamige artikel. Vandaag de dag zijn we heel erg gul in het vrijgeven van onze persoonlijke gegevens. Blankesteijn geeft in zijn artikel aan dat wanneer anonimiteit tot veel schade leidt, het niet meer kan. Een simpel voorbeeld zijn de camera’s die nu op veel openbare plaatsen hangen. Ooit was dit een bevinding van Big Brother. Nu hangen ze er voor de veiligheid. En voelen we ons aangetast in onze privacy?

Iets anders is het wanneer we het hebben over het internet en dat koppelen aan privacy. In 1999 gaf de KLPD aan dat iedereen die het net op gaat een soort kenteken moest hebben waardoor men makkelijker kan achterhalen wie wat doet en waar uithangt. Karin Spaink noemt dit een rechtstreekse aanval op de privacy. Een recht dat is gewaarborgd in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Want wat betekent anonimiteit op het internet eigenlijk? Dat betekent dat je surft, e-mailt, nieuws leest of post, programma’s ophaalt of chat zonder dat je identiteit meteen zichtbaar is voor derden. En er zijn genoeg mogelijkheden om anoniem het net op te gaan. Zo kun je, aldus Karin Spaink, zogenaamde remailers gebruiken (die verwijderen alle persoonlijke data uit berichten en verzenden ze onder een pseudoniem) of anonymizers (het is voor de beheerders van webpagina’s niet mogelijk om te zien waarvandaan de pagina’s worden opgehaald).

Welke positie neemt Tim Berners-Lee eigenlijk in op het gebied van privacy op het web? Hij geeft duidelijk aan dat hij een hekel heeft aan met name SPAM en dat hij veel problemen heeft met degenen die het versturen en er dan doodleuk bij vermelden dat je het krijgt omdat je jezelf ervoor hebt opgegeven. Daaruit blijkt overduidelijk dat hij voor de anonimiteit op het net is en tégen de inbreuk op de privacy.

Welke positie neem ik eigenlijk in naar aanleiding van bovenstaande informatie? Wanneer het om mijn eigen veiligheid gaat mag er best wat aan gedaan worden om mijn anonimiteit te doorbreken (d.m.v van camera’s op openbare plaatsen). Niet wanneer het om het internet gaat, want het is voor eenieder veel te makkelijk om je gegevens aan derden te verspreiden (bijvoorbeeld door je in te schrijven voor een nieuwsbrief). Doordat privacy op het internet lastig te waarborgen is, kan iedereen eigenlijk altijd zien wie wat waar doet. Alle informatie over jezelf is terug te vinden wanneer je er niet zorgvuldig mee omgaat. En ik ben zo iemand, want zeg nou zelf: als je informatie nodig hebt van een website en je moet daar toegang tot krijgen door jezelf aan te melden… dan doen je dat toch gewoon? En als je de kans krijgt om vrienden van vrienden te leren kennen, dan pak je die kans toch? (Het welbekende Hyven). Kortom: Ik ben vóór meer anonimiteit op het net en ik ben stellig van mening dat er meer aan moet worden gedaan om de privacy van internetgebruikers te waarborgen.  (494 woorden) 
Bronnen:

•  Spaink, K. (1999). Anonimiteit op het net. Geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.spaink.net/parool/19991227.html 

• Blankesteijn, H. (2000). Anonimiteit kan niet meer. Geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://home.hccnet.nl/h.blankesteijn/index/2000/Volkskrant/00-12-06%20Tegen%20anonimiteit.htm 

• Berners-Lee, T. (2002). Spam-“Please stop sending it to me!”. Geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.w3.org/People/Berners-Lee/FAQ.html#Spam

Een goede site die vakinformatie geeft zonder dat er een papieren versie van bestaat is voor mij toch wel de website van De Nieuwe Reporter (www.denieuwereporter.nl). Dit is voor mij de ultieme website over alles dat met media te maken heeft omdat er zoveel input mogelijk is doormiddel van de welbekende ‘user generated content’. De redactie bestaat uit ontelbaar veel personen en daardoor krijg je de vakinformatie vanuit verschillende perspectieven aangeboden. Ook de reacties (dit is mogelijk doordat het een soort ‘community’ site is) zijn vaak heel bruikbaar en kunnen ook heel goed van pas komen bij het vormen van je eigen mening.  

Een andere site, weliswaar ontwikkeld vanuit een papieren versie, is te vinden onder de link www.emerce.nl. Deze website geeft een extra dimensie aan het gelijknamige papieren magazine. Reden? De papieren versie komt maar elf keer per jaar uit en dat is in de ‘fast moving business’ van de media niet veel. Al het laatste nieuws, de mogelijkheid om artikelen te lezen én zelfs een mogelijkheid om te bloggen is aanwezig op de site.

(177 woorden) 

Criteria bij selectie:

• Betreft het een website die zich buigt over vakinformatie uit de mediabranche?
• Geeft de website een extra dimensie aan de al bestaande informatie?
• Is het doel van de site duidelijk?
• Is het een betrouwbare bron (en dus voor educatieve doeleinden bruikbaar)?
• Hoe actueel is de website? Een website met vakinformatie en die eventueel een aanvulling is op een papieren versie zou iedere dag bijgewerkt moeten worden.

In de toekomst zie ik mijzelf werken als redacteur van een magazine waarbij ik bezig kan zijn met alle aspecten die ik leuk vind om te doen. Daaronder valt mijn hobby – muziek – én de affiniteit met het schrijven en redigeren van artikelen. Twee vliegen in één klap, zou je zeggen. Wat deze module daaraan bijdraagt is dan ook lastig te verklaren, ik ambieer geen functie waarbij ik de zogenaamde user generated content geschikt moet gaan maken voor het web en of ik een functie in de online media branche ambieer hangt helemaal van mijn komende stage af (internetredactie). Deze module heeft wél sterk bijgedragen aan de competentie om zoveel mogelijk en op een goede manier onderzoek te doen en goed na te denken over hoe je de meningen van verschillende personen georganiseerd kunt weergeven, iets dat zéker van pas gaat komen in mijn toekomst als redacteur. 

(5 regels, 148 woorden)

Het liefst zou ik in de toekomst als redacteur bij tijdschrift of een krant werken. Dit trekt mij meer dan online- media, radio en tv omdat ik het meest van lezen en schrijven houd en zelf ook het liefst tijdschriften lees. Wel heeft het schrijven van deze weblog mij geholpen omdat ik het belangrijk vind te weten waar uitgevers in deze tijd mee te maken krijgen. Verder heb ik door de weblog meer inzicht in ontwikkelingen in online- media, maar ook in de mogelijkheden van deze ontwikkelingen voor uitgevers van papieren uitgaven. Kortom, ik weet dat ik in de toekomst hoe dan ook te maken krijg met online- media en deze mudule heeft mij geholpen hier inzicht in te krijgen.

Vakbladen zijn er over een ontzettend breed aantal vakgebieden. Ook de meeste vakbladen spelen in op de digitale samenleving waarin wij nu leven. Er zijn dan ook veel vakbladen die, naast de papieren uitgave ook een website of een online uitgave hebben.

Ook zijn er vakbladen die alleen een online versie uitgeven. Hierop kun je een abonnement nemen en het blad dus vanaf het beeldscherm lezen. Een voorbeeld van zo’n  ‘ blad’ is Vakblad Taal Online. Dit is een vakblad over taal en communicatie. Ik heb het proefnummer gelezen en vindt het een goede redactionele formule met een prettig leesbaar taalgebruik.

Een vakblad die ter ondersteuning een goede website heeft is Broadcast Magazine. Deze website ( www.broadcastmagazine.nl) biedt meerwaarde aan het blad omdat je er extra informatie vindt, die je dus niet in de papieren uitgave kunt lezen. Bovendien vult de website het blad aan met toepassingen als: de nieuwsbrief, cursussen en vacatures. Ook heeft de website dezelfde uitstraling als het blad, wat ik belangrijk vindt voor de helderheid voor de bezoeker.

Janneke van Beusekom, RV 203 d

Bronnen:
Vakblad Taal Online, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://vbtaal.sdu.nl/do/informatie#tcm:124-57568

BroadcastMagazine, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.broadcastmagazine.nl/index.php?menuid=78&catid=78&pagetype=2

Door de nieuwe ontwikkelingen op internet zoals weblogs, kan iedereen zijn mening openbaar maken op internet. Er zijn mensen die racistische uitingen doen op internet die aan kunnen zetten tot haat en geweld. Zij denken misschien dat zij anoniem kunnen blijven en dat niemand hen dus wat kan maken. Maar niets is minder waar. Bij veel webforums kunnen alleen de beheerders iets verwijderen. Bovendien wordt altijd vastgelegd vanaf welke verbinding (bijvoorbeeld van je inbelprovider, je kabelmodem, adsl-modem of de PC op de universiteit of school) je dingen doet zoals e-mail sturen, berichten plaatsen op webfora of chatten. Met die gegevens en alle andere sporen die de meeste mensen op internet achterlaten ben je te achterhalen. Is dit het schaden van privacy of is het juist goed dat je niet anoniem kunt zijn op internet?

Ook je e-mail is dus niet veilig op internet, het is al snel in handen van bedrijven die ‘ spam’ versturen. Tim Berners Lee zegt hierover: ‘ I feel that those who make their living sending spam damage the whole community for the sake of greed’ . Hij ziet gevaren in de opgeheven anonimiteit.

Ook Wessel Zweers, informatiedeskundige uit Utrecht ziet het gebrek aan anonimiteit als een gevaar. Hij deed een eigen onderzoek naar de mate van anonimiteit op het world wide web en constateerde:  “Je maakt gebruik van faciliteiten die door de baas worden verschaft en er wórdt misbruik van gemaakt. Waar beginnen de beperkingen?”

Maar de Canadese informaticus Ian Goldberg vindt de vooruitgang belangrijker en ziet zelfs een positief punt in de situatie dat je niet anoniem kunt zijn op internet. Hij deed een onderzoek naar een technisch systeem om internet anoniemer te maken, maar stelde ook vast: ‘Terwijl het internet het gevaar met zich meebrengt dat privacy afneemt, kan het ook een leidende rol spelen in een grotere bescherming van privacy in gebieden waar voorheen helemaal geen privacy mogelijk was.’

Ook worden sociale contacten ‘ gevirtualiseerd’, zoals bijvoorbeeld in de digitale wereld van ‘ Second Life’. In deze virtuele wereld leeft de bezoeker een tweede leven waarbij je zelf kan bepalen hoe je eruit ziet, hoe je huis eruit ziet enzovoorts . Er gaat in deze virtuele wereld zelfs geld om. Er zijn bedrijven die dus in Second Life producten verkopen.

Toen ik zelf voor het eerst van Second Life hoorde vond ik het nogal schokkend, ik denk dat er mensen zijn die zo in deze wereld op kunnen gaan dat het belangrijker voor hen wordt dan het ‘ echte leven’.  Ik heb het gevoel dat het een beetje uit de hand loopt. Ook vind ik de opgeheven anonimiteit een probleem. Ik vind het vooral een vervelend idee dat als je een website bezoekt of je ergens je e-mailadres invult je niet anoniem kunt blijven. Het ‘ Big brothet is watching you’ principe staat mij tegen. Aan de andere kant vind ik dat mensen niet zomaar racistische of voor anderen kwetsende uitspraken mogen doen op internet. Deze mensen moeten wel achterhaald kunnen worden. Natuurlijk is het daarom een beetje dubbel. Maar dit vind ik iets anders dan dat je e-mail zomaar in verschillende databases terecht komt en je overspoelt wordt met bijvoorbeeld spam in je inbox, dit vind ik een vervelend gevolg van de opgeheven anonimiteit. Ik vind dat er zorgvuldiger met de anonimiteit van mensen op internet om zou moeten worden gegaan.

Janneke van Beusekom RV 203 d

Bronnen:

Racisme op internet, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.lonsdalenews.nl/racisme.html

Digitale afhankelijkheid, geraadpleegd op: 25 januari 1007, van: http://rps.hva.nl:2059/professional/document?_m=56a545f144f2f284460c29d980329afe&_docnum=13&wchp=dGLbVlb-zSkSt&_md5=8fae60c1e7a9a163366c776160623624

Second Life, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://nl.wikipedia.org/wiki/Second_Life

Frequenlty asked questiions, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.w3.org/People/Berners-Lee/FAQ.html#Spam

Anonimiteit nooit gewaarborgd op internet, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.geocities.com/capitolhill/1557/int-privacy.html

Een beetje anoniem, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.nrc.nl/W2/Nieuws/2001/01/06/Med/08.html

YouTube, Wikipedia, Hyves, weblogs.. Allemaal voorbeelden van User Generated Content, ook wel UGC genoemd. Letterlijk betekent het ‘ door gebruikers gegenereerde inhoud’. UGC is dus een inhoudelijke bijdrage van een niet- professionele gebruiker aan een online- medium (wikipedia, 2007). Maar wat voor invloed heeft deze ontwikkeling?

Het opzoeken van nieuws heeft door UGC een nieuwe dimensie of waarde gekregen. Het is nu namelijk mogelijk zelf als nieuwsreporter aan de slag te gaan door zelfgemaakte foto’s of videofilmpjes op internet te publiceren van gebeurtenissen waar jij bij was. Waarmee het ook mogelijk is bij het opsporen van nieuws te maken te krijgen met UGC. Een voorbeeld van een website waarbij je jouw ‘ nieuws’ openbaar kunt maken is www.skoeps.nl. Er wordt bij deze website dus geen gebruik gemaakt van een redactie. Iedereen kan gemakkelijk zijn beelden op de website plaatsen, waardoor de eerste beelden van het laatste nieuws op deze website te vinden zijn.

Volgens de journalist Steeph, die zelf de website www.denieuwereporter.nl voorziet van UGC is het bloggen (en dus het plaatsen van UGC) een treffend middel voor het brengen van nieuws. Volgens hem komt het zelfs voor dat nieuws, dat eerst naar boven is gehaald in weblogs later in papieren media verschijnen, het nieuws is dus eerder te vinden op het internet dan bijvoorbeeld in de krant.

Zoals ik al eerder zei, betekent de ontwikkeling van de UGC ook dat iedereen zijn mening openbaar kan maken op het world wide web. Is dit positief of negatief? Natuurlijk ligt dit eraan wat de mening van iemand is, en of deze mening bijvoorbeeld racistisch is. Biz Stone, schrijft in zijn boek ‘ blogging de nieuwe digitale revolutie’ dat bloggen door het feit dat iedereen zijn mening hiermee kan geven alles zal veranderen. Maar Jeroen Doorn, redacteur bij webwereld is vindt dit overdreven, hij zegt: ‘Een blog is niets nieuws: het is nog steeds een persoonlijke website met in negen van de tien gevallen totaal geen interessante informatie’.

Als het gaat om informatie en kennis verspreiden blijft de vraag bij UGC:’ Hoe betrouwbaar is de informatie?’. Uit een onderzoek van LexisNexis is gebleken dat slechts een op de zeventien internetters journalistieke blogs vertrouwt als het gaat om belangrijk nieuws (Blogs, geen primaire nieuwsbron, 2007). Maar dit gaat dan wel om het nieuws. Natuurlijk kan het voor mensen die een bepaalde passie of hobby delen interessant zijn kennis hierover via UGC, met elkaar te delen.

En dan is er nog de vraag: Wat vinden de uitgevers van deze ontwikkeling? Walter van der Schaaff, financieel directeur bij Sanoma zegt over de digitale ontwikkelingen als UGC:  ‘ Sanoma is in Nederland eigenaar van de internetsites Ilse.nl, Startpagina.nl en download.nl. ‘We kunnen de kennis van Ilse Media over internet gebruiken om elders in het bedrijf in te zetten.’ Kortom Sanoma heeft de keuze gemaakt juist mee te werken aan de ontwikkeling van User Generated Content.

Wel is er voor websites die gevuld is met UGC een redactie nodig, vind ik. Het is namelijk voor de gebruiker fijner als de informatie al door een redactie geslecteerd en gecontroleerd is.

 Bronnen:

User Generated Content, Geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://nl.wikipedia.org/wiki/User_generated_content

Over Skoeps, Geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.skoeps.nl/index.php?module=Skoeps&func=about

Steeph, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.denieuwereporter.nl/?p=750#comment-13718

Blogs, geen primaire nieuwsbron, geraadpleegd op 25 januari 2007, van: http://www.molblog.nl/reacties.php/3671

Weblogs zijn niets nieuws, geraadpleegd op: 25 januari 2007, van: http://www.webwereld.nl/articles/36687/weblogs-zijn-niets-nieuws.html

Genre
Informatief. Er komen voornamelijk nieuwsberichten en achtergrondartikelen

Berichtopbouw
Een bericht bestaat altijd uit een titel, direct gevolgd door de datum van schrijven. Daaronder komen de paragrafen. De eerste paragraaf heeft maar één alinea, deze is dikgedrukt en is niet langer dan 4 of 5 zinnen. Het artikel moet goed opgedeeld zijn in paragrafen, met de nodige tussenkoppen.

Tone of voice
De schrijfstijl wordt informatief, met een je/jij-vorm, waarbij de beleving van studenten centraal staat. Wat betekent het voor studenten? Wat hebben ze aan de informatie en welke mening hebben zij erover?

Mijn persoonlijk interesses liggen bij de boeken- en tijdschriftenuitgeverij en bij online media. Ik zie deze module dan ook als een grote bijdrage als het gaat om het werken als redacteur bij online media. Steeds meer en meer websites werken met een CMS en vragen dan ook van hun redacteuren dat die daarmee kunnen werken. Ik denk dat internet nog flinker zal uitgroeien dan dat het al deed en dat steeds meer bedrijven hun website en weblog in het communicatiebeleid opnemen. Daar kunnen dan ook allemaal (internet)redacteuren werken.